Marianne schreef op zaterdag, 6 maart 2004, 12:13:
> sannie schreef op zaterdag, 6 maart 2004, 10:05:
>
>>

> je eerste mail.. maar zoals ik al in mijn eerste reaktie
> schreef: ALS DE OMSTANDIGHEDEN HET TOELATEN en de omschrijving
> die je van je buitenritje gaf, wekte niet de indruk dat je in
> een soort stadspark aan het rijden was, nietwaar?
Dan nog vind ik niet dat ik Chip gewoon zijn gang had kunnen laten gaan. Chip reageerde bijna niet meer. Dit lijkt me toch een punt om aan te werken, niet waar? Want het lijkt me nogal verwarrend voor Chip als ik hem de ene keer gewoon weg laat sprinten en als het dan een keertje naar mijn mening niet kan, dat ik hem dan in moet houden.
Van de zomer mocht hij van mij ook wel op bepaalde stukken hard galopperen maar dan zette ik hem aan in galop en moedigde hem aan om harder te gaan (indien nodig). Maar ookal mag hij dan van mij voluit gaan, zodra ik wil dat hij terug gaat naar draf, moet hij daarop kunnen reageren. Ik vind dat ik wat dat betreft altijd de touwtjes in handen moet hebben, je moet toch altijd kunnen stoppen voor een "noodgeval", een overstekend kind, een op hol geslagen paard, een vriendin die haar paard niet meer kan houden (

)
> Waar het mij echter om ging is dat er meteen geroepen wordt"hoe
> leer ik 't m af" waarop ik zei: ALS DE OMSTANDIGHEDEN HET
> TOELATEN, waarom zou je 't paard dan niet 's ff lekker laten
> spurten?
Nee, naar mijn mening moet mijn paard wachten tot ik het sein geef dat hij mag, en niet zelf de beslissing nemen.
> dat kon deze keer wel,
>> omdat hij nu nog zo'n slechte conditie heeft, maar van de zomer
>> kan hij wel een uur doorgaan,
> Een uur???? Dat lijkt me schromelijk overdreven!
Tuurlijk is dat schromelijk overdreven... Maar binnen 10 minuten heb ik waar ik ook ben altijd wel een drukke over moeten steken. Dus zelfs al houdt hij het een paar kilometer vol, dan is het risico al veel te groot.
groetjes sandra