> Wil schreef :
>> Pien... de oorzaak van het zich ineens niet meer laten vangen is omdat
>> Piet z'n vader dat in feite in 'n paar minuten 'erin' getraind heeft! En
>> hem ermee heeft laten wegkomen... Grof gezegd, en absoluut niets tegen
>> Piet z'n vader want dat is 'n schat van 'n man.... heeft Piet z'n vader
>> Piets' training tijdelijk verziekt.

)
>> Voortkomend uit onwetendheid...
>> Shiny heeft zichzelf geleerd dat ie er dus onderuit kan komen....
>>
>> En Piet mag het weer oplossen.... snappie?
>>
> Piet schreef: Sjuust Wil, een kwartier geprobeerd, zei hij. Meer dan genoeg voor Shiny
> om pompie dom pie dom, je kunt me toch niet pakken... leuk spelletje, ....
> te zeggen en vooral toen ie z'n kont naar 'm toedraaide werd het heel

> punt.
>
> Hij heeft het halster om nu natuurlijk, maar ik ben er eerlijk gezegd nog
> niet uit.
Ah OK, nu vat ik em na de uitleg van Wil.
En dan krijg je natuurlijk dat pa-lief Shiny in het voorbij rennen snel aan het halster grijpt om hem te kunnen vangen en dat is wéér een extra reden. Altans, zoiets kan ik me voorstellen. Ik zie dat hier bij de buurezel gebeuren. Lief ernaartoe lopen en zich er dan dan snél op storten.... hebbes....
Maargoed, kont toekeren is vind ik nog steeds een teken van 'ik wil nu niet'. Ik vind daar weinig spelletje aan want het paard bepaalt dan de regels. Of het er nu (per ongeluk) in 'getraind' is of niet (ja oké, zo kun je van alles niet-wenselijk zeggen dat het erin getraind is)
Hier heeft ook weleens een dit hoor, ik zie het wel als een tijdelijke fase. Ik maak me er niet druk om maar je moet er wel geduldig bij blijven. In zo'n geval zeggen wij 'prima, jij wilt lopen, dan mág je lopen' en we blijven erachteraan lopen. Niks opjagen, join uppen maar rustig kriskras door de paddock/weide, in stap in beweging houdend. In 99 % van de gevallen stopt zo'n paard na enkele tientallen meters wel om het hoofd alsnog naar je toe te draaien want ze blijven liever staan dan dat ze moeten lopen. Holly is de enige procent die echt niet meer te pakken was op een gegeven moment, dat kostte een uur, maar toen werd het ook tijd voor haar pensioen.
Groet, Pien