Ok.
Ik wist al dat Sig niet lekker in d'r vel zit.
Heerlijk opgevuld door gras en altijd hooi bij vanwege overbeet, laat ze toch regelmatig haar ribben zien. Liezen omhoog en dan die ribbetjes in dat mollige lijf, heel goed te zien omdat ze een 'zadeldekje' in wit op haar bruine bast heeft. Sinds een week of twee kucht ze en kreunt ze voor ze hoest - net een blaasbalg. Soms na drafje richting gras, soms na liggen, soms na hooi. En rechts voor hardstikke kreupel. Niet warm, geen dikke pezen, mooi slanke knie, koot ok, hoef en kroonrand ok.
Vrijdagmiddag
DA in de wei gehad. Ik was haast vergeten dat Sig een ras-stress-kip, euh -merrie is. Zo'n stethoscoop, die hoeftang...

Uiteindelijk, met de neus van Cool strak tussen mijn schouderbladen, was
DA klaar met onderzoek. Longen klonken behoorlijk, keel en hals zijn pijnlijk. Conclusie: aangedane bovenste luchtwegen waarvoor Sputolysin werd voorgeschreven. Weet iemand uit ervaring of deze slijmophoester werkt?
Kreupelheidsonderzoek op harde en zachte volte op de praktijk vond
DA 'niet nodig voor zo'n oude merrie' (!! 14 is ze!!!) die niet in het sport circuit mee draait. Vind ik ook onnodig stressie voor de meis, maar toch, ik vind haar eindelijk volwassen in plaats van oud?
Metacam - maar dan wel voor de prijs van het goedkopere Inflacam - voor 5 dagen en nu, na 48 uur vinden we dat ze al beter loopt. Bekapper gebeld die de 25ste deze maand
komt, en die vermoed toch een hoefzweer. Woensdag komt hij even voelen voor de zekerheid, en dan zeven dagen later weer. Doet hij meteen even het vijlen van de kiezen van de overbeet. Proppen hebben we namelijk ook, maar bij Sig moeten sowieso eens in de twee jaar de voorste ondertanden bijgevijld worden omdat ze anders schade aan het gehemelte aanrichten.
Kortom, super bekapper, en
DA die bij leert. Hij adviseerde de dames 's nachts buiten te laten vanwege de luchtwegen en als dat moeilijk was, mochten ze samen twee weken op de wei bij de praktijk: "Zonder voorrij kosten en consult", als ik maar wel drie x per week kwam mesten...

Kon het niet laten hem te vertellen dat de meiden deze winter precies 17 nachtjes binnen hebben gestaan en heb hem laten zien dat stalen rossen-met-versnellingen en de maaimachine nu de boxen van Sig en Cool bewonen
Da's toch mooi. Na alle commotie, al pratend met de
DA over medicatie, besloot Siggy dat ze weg wou van deze ervaringen. En normaal gaat ze dan vrij resoluut naar de schuilstal, hoofje achterin, in een hoek. Maar nu schoof ze d'r neus onder mijn oksel en met dichte oogjes bleef ze gedurende het gesprek onbeweegelijk staan. Onder mijn arm. Snoepie van een gewezen stress-kip...