Karin ment graag schreef op vrijdag 18 november 2005, 10:39:
> Diestelmans Liesbet schreef op donderdag 17 november 2005,
> 20:11:
>

> ...en heb je Danny nog niet kunnen overtuigen van het
> blootvoets gaan.
>
> Groetjes Karin
Hallo Vlaamse en Nederlandse menners/mensters,
Hier een verhaaltje van een Frieze menner,
Mijn beide Fjorden lopen ook blootsvoets. De oudste (11) sinds anderhalve maand nu. De jongste (2) altijd al. De hoeven houd ik nu anderhalve maand zelf bij. Ooit heb ik al eens een traditionele bekapcursus gevolgd en ben meteen overgestapt op natuurlijk bekappen toen ik hier van vernam.
Nu dat het weiland niet meer gebruikt mag worden van de boer waar ik sta ben ik aangewezen op bermen en wegen. En als de rijbaan (zand) het toelaat op deze ondergrond. Dikwijls ga ik aan de hand wandelen met de beide dames over een lange beton weg. Bobbelig door de kiezels die er uit steken. Odessa (de oudste dus) liep hier behoorlijk gevoelig op een aantal weken geleden. Doch de hoef geneest verrassend snel. En begint steeds harder te worden. De tweede zool, die onder de oude zool zat, is nu al aanwezig. Gewelfd en spijker hard. Alleen langs de straal is deze nog wat zachter. Het geluid is ook anders als ze over het pad loopt. Was het eerst een zacht "tets-tets" geluid is het nu "klok-klok" geluid. Over een jaar is het misschien wel een "tik-tik" geluid! De jongste (Zarina) begint ook al harder materiaal te produceren.
Maar voor alles: Gun het tijd. Ga niet te snel. En houd het goed in de gaten.
Verheugd ben ik ook over de tips in de instructie (lees boek) over de houding bij het bekappen. Als het paard heel rustig en eenvoudig de hoef geeft en het ook in je handen laat houden, kun je gemakkelijk op een knie erbij zitten. Dat scheelt een hoop! De eerste malen gutste het zweet over mijn lichaam. Je kon me wel uitwringen! Maar nu is het alleen nog een rood hoofd bij Zarina. Maar die gaat ook steeds makkelijker (zelfs zonder hulp er bij).
Ik men nu nog niet over de vele asfalt wegen, zoals ik gewend was toen Odessa nog ijzers had. Maar kleine stukjes gaat. De rest gaat over gras.
Hoefschoenen heb ik nog niet (kan ik nog niet veroorloven, als je begrijpt wat ik bedoel), maar zijn wel een optie volgend jaar. Mochten de hoeven zo hard zijn dat er zo over het asfalt gereden kan worden, dan behoeven die ook niet meer. Maar weer: Gun de hoeven de tijd te herstellen.
Trouwens, ik rijd Odessa ook onder het zadel en dan zijn de bermen wat makkelijker bereikbaar.
Ik wens iedereen een gezonde hoeven toe (hun paarden

).
Time is your partner.
3 december doe ik de bekapcursus bij Ilona en Frans, I can't hardly wait!
Oan't sjen! (fries= Tot ziens)
Fred Emmerig