eddy DRUPPEL schreef op zaterdag 6 januari 2007, 14:54:
> Waarop de beendruk steeds harder MOET worden....tot schoppen
> aan toe....en.....zoals vele vele ruiters al ervaren hebben....
> wennen ze daar ook aan , als je dat maar consequent volhoud.
>
> Is dus met de zweep net hetzelfde eerst reageren op een tikje
> daarna gewenning iets harder , gewenning ...enz .
Waarom zou dat zo zijn? waarom zou het hebben van een zweep automatisch uitmonden in een steeds harder gebruik? Het geven van zithulpen mondt toch ook niet uit in steeds woester geschuif? Het geven van beenhulpen mondt toch ook niet uit in steeds wilder geschop?
Je 'conditioneert' je paard toch op reactie, dan hoef je toch niet steeds meerte doen, maar juist steeds minder?!
Ik leg mijn zweep wakend tegen de achterhand van mijn paard bij het omzetten van de achterhand zoals wijken en appuyement. Dáár moet nl de actie vandaan komen, niet van een plekje in zijn zij waar mijn been toevallig bij kan maar die nog een halve meter verwijderd is van de achterhand, waarmee hij de reactie moet geven. Hij wijkt voor die druk, het helpt hem aan het verzoek te voldoen.
Zo leg ik ook de zweep wakend/dansend op zijn kont wanneer ik de draf verkort en hem daarbij achter alert wil houden. Ik leg de zweep tegen een voorbeen als ik spaanse pas vraag. Als we uitstappen krab ik met de zweep langs zijn oren, want het jeukt daar. En nee, ik heb nog nooit gemerkt dat ik dat steeds harder moet doen omdat het effect zou verminderen.
De zweep is het verlengstuk van je arm. Omdat het paard nu eenmaal grotere afmetingen heeft dan je armen incl wijsvingers kunnen omvatten, is zo'n hulpstuk heel praktisch.