>>>>>>>
>>>>>>> Om kort te zijn: paar minuten dus (neem nou tien in totaal)
>>>>>>> maar het kunnen er ook 5 zijn...

>> exactheid van de Yes, van de marker. In wat ik voorstel
>> is je timing altijd perfect.
> 1) Als het alleen de
bridge (yes) is die traint, wat doet het
> er dan toe of hetgeen volgt, wortels of
biks zijn?
Omdat de beloning voor het op zoek gaan naar de
bridge is.
Hoe liever het paard de beloning heeft, hoe meer hij zal proberen die
bridge te laten horen. Als hij keus heeft zal hij gaan voor de
bridge waarvan hij weet dat die de lekkerste beloning geeft.
Dat heb je zelf bewezen, met je zwart wit werken!
> 2) In hetgeen ik voorstel is de timing ook perfect: ja of nee,
> niets tussenin. Tis goed of fout.
Wauw , ik wou dat ik kon zeggen dat ik nooit denk: shit, te vroeg of te laat, of ik had helemaal niet moeten
bridgen.
> een zeer goede response?
> Of is het dat waar je heen wilt? Een beetje goed antwoord
> belonen met wortels en een zeer goed antwoord met
biks als
> jackpot? Dat is weer iets anders.
Daar wil ik niet heen, daar was ik al de hele tijd

Alleen je hoeft dan de hoeveelheid niet te vergroten, het verschil in beloning alleen al, zou je kunnen zien als jackpot.
>
>> Maar wat is er nu mooier aan het werken met positieve
>> bekrachtiging, dan dat je dat altijd kunt doen?
> Jij vindt nu dus dat je een beetje goed antwoord moet belonen
> met een wortelschijfje en een zeer goed antwoord met
biks?
> Dient daar de intermediate
bridge niet voor? En het negeren dan
> van het nog minder goede antwoord? Dan doe je dat niet meer?
> En als ik tijdens een clickersessie alleen maar wortelschijfjes
> bij me heb?
Je paard opzetten vooor succes, is een gevleugelde uitdrukking.
Het is in dit geval een geweldig idee om met beloningen te werken die je paard meer en minder waardeert.
Je paard weet zeker dat elk antwoord goed is, hij maakt zelf uit dat het ene beter is dan het andere.
In dit geval van discriminatieoefeningetjes dient de ene
bridge voor het targetten en een getekend voorwerp aanraken maar vogelt ze zelf uit wat het juiste voorwerp is omdat ze de daarbij behorende beloning meer zal waarderen.
> Als ik als kind voor een rapport met 7/10 een potje rijspap
> krijg en voor een 8/10 een pannenkoek, dan was 7 wel goed
> genoeg, ook al verkies ik pannenkoen boven rijstpap.
Da's jouw karakter

Dat ging niet op voor je zwart wit oefeningen, ze lust ze allebei, maar wil toch lever de ene. Ze hoeft er niet meer voor te doen, alleen de goeie aanwijzen. Dus waarom zou ze niet.
>
>> Je zit zelf uit te vinden dat Q onderscheid maakt
>> tussen de ene beloning en de andere en je wilt er geen
>> gebruik van maken?

> Neen, niét om te misbruiken, wél om te gebruiken
> 1) ik weet nu dat queenie
biks prefereert. het is niet eerlijk
> om deze dan achterwege te laten en te vervangen door iets
> minder lekkers, bij een minder goed antwoord. Dan negeer ik
> liever en krijgt ze niets. zal ze dan wel harder gaan nadenken.
> Ik denk dus dat ze dus zelfs minder zal gissen, want een fout
> antwoord levert niets op. Dus misschien beter maar ineens goed
> antwoord geven.
Probeer het maar eens. Je zal zien dat ze, bij 2 of meer onderwerpen aanraken waarbij een het goede is en vooral als je die af en toe van plaats verandert, ze met haar neus heen en weer zal gaan van het ene object naar het andere, net zolang tot jij
bridged. Dan denkt ze Hebbes! Want bij het ene object
bridge je niet, dus gaat ze naar het andere. Ze traint jou

Daar zit het grote verschil.
Zoals ik het beschrijf,
bridge je bij elke aanraking, maar de waarde van de beloning verschilt. Dus zal ze zoeken naar de
bridge waar de grootste waarde aan vast zit, de
biks dus. Toevallig is dat altijd het goede antwoord. Precies wat jij wilt.
> 2) ik wil het onderscheid gebruiken als volgt: na de
bridge > toon ik twee kaartjes. Queenie kiest wat ze wilt als beloning.
> het streven naar het exacte antwoord is dan nog groter, me
> dunkt

? nee, ze zal gewoon gaan voor het kaartje waarvan ze weet dat er de lekkerste beloning achter zit