Eva Saegerman schreef op vrijdag 29 juni 2007, 14:00:
> jan seykens schreef op vrijdag 29 juni 2007, 13:52:
>> Onderdanigheid klinkt nogal negatief vind ik, maar als hij nu
>> gewoon los in de weide staat te grazen, kan je zijn plaats dan
>> niet innemen, enkel op je lichaamstaal? Dat kauwen een teken
>> van onderdanigheid (of zoiets) is, daar verschillen de meningen
>> nogal over.Het kan evengoed een manier zijn om opgebouwde
>> stress te ontladen.
> Inderdaad: ontspanning na spanning. En dan heeft het niets met
> onderdanigheid te maken. En als je dan op die signalen alleen
> afgaat, dan heb je misschien wel een paard dat helemaal niet
> onderdanig is terwijl je denkt van wel. Gevaarlijk om te
> besluiten dat likken en kauwen altijd onderdanigheid betekent.
Ha! Hierover wou ik al een tijdje eens de meningen van het forum. Likken en kauwen dus. Ik geloof dat het door sommigen werd gezien als een teken van stress, eigenlijk een soort boodschap aan de andere: help, je zet te veel druk op mij. Ik denk dat het indertijd Inge was die dat vond nav. het filmpje van Wim Vonck (Horsefeelings) en zijn witte paard. Hoewel ik ook niet weet waarom het paard in het filmpje zo veel en uitgebreid likte (ken de voorgeschiedenis niet) leek me dat een hypothese die ik niet bevestigd zag. Van
Parelli leerde ik dat 'licking and chewing means he's digesting a thought or he's eating humble pie'. Ik zie het zelf eigenlijk bijna altijd als nadenken, misschien dan wel een soort ontspanning na mentale inspanning. Ik zie paarden likken die net iets bijgeleerd hebben, zelfs als dat zonder druk geweest is. Ik zie paarden ook veel likken als je bv. voor het eerst in hun leven met (
Parelli in mijn geval) grondwerk begint. Hele kleine vraagjes dus maar, met toch die opvallende reactie, omdat het zo nieuw is voor het paard lijkt mij dan. Terwijl mijn eigen paard bijna nooit meer likt, tenzij ik eens een moeilijke puzzle had (een voor en een achterbeen links van de balk, rechter voor- en achterbeen rechts van de balk, en ze ging uitproberen of ze ook met alle benen OP de balk kon als een turnster

)
Zag ook net een video waarop Linda
Parelli bezig is met een 'unconfident introverted horse', ze zette helemaal geen druk want speelde 'me and my shadow' gewoon het paard volgen en haar snelheid en houding spiegelen aan die van het paard, ze vroeg dus niks. Paard werd hierdoor snel kalmer en durfde zijn omgeving verder te onderzoeken, en telkens wanneer paard leek te begrijpen dat hij bij Linda niks fout kon doen was er ook likken en kauwen (tong kwam hierbij bijna niet uit de mond, volgens
Parelli typisch voor introverte paarden). En dan ook 'coming off adrenalin', hoofdhouding lager, geeuwen, rollen.
> Daar zijn we toch niet echt naar op zoek,
>> altans ikke niet.Vertrouwen,respect of hoejehetooknoemt, komt
>> nmm toch meer uit de dagelijkse omgang dan dat uurtje grondwerk
>> ofzo.
> Helemaal mee eens! Heel wat mensen doen grondwerk, aan een
> touwtje, in de roundpen, ik heb het niet over jou he lies!, om
> aan de (dominantie)relatie mens-paard te werken obv
> lichaamstaal en dan komen ze 's avonds in de wei om te voederen
> en hebben ze een stok mee om hun paard weg te drijven als ze
> zich bedreigd voelen. Maar het paard heeft gelikt

Ook helemaal mee eens! Je werk aan de relatie met je paard begint het moment dat jullie mekaar zien! (Of zelfs als je aan hem/haar denkt)
(Ben verder wel benieuwd over wie je het wel hebt natuurlijk Eva

)
Met vriendelijke groeten,
Nathalie