Kynshiri schreef op dinsdag 10 juli 2007, 22:12:
> e m kraak schreef op dinsdag 10 juli 2007, 17:44:
>
>> Kynshiri schreef op dinsdag 10 juli 2007, 13:06:

> hmm eigelijk is het een doorsnee 'sappige' koeienweide... met
> veel engelse raai (of hoe noemt die grassoort

). Maar
> inderdaad... mijn eigen weitje heeft het harder te verduren met
> drie paarden erop!
Wel interessant, het bevestigt dus eigenlijk ook de literatuur over gestressed en geen gestressed gras. Nou is alleen Engels raai natuurlijk wat eenzijdig, maar in een overbegraasde wei waar het gras erg kort is en de bodem misschien weinig voedingstoffen bevat raakt het gras gestressed om te kunnen overleven. Misschien is het een idee om wat bodemmonsters te laten nemen van je eigen weitje en een bemestingsadvies te vragen zodat het gras wat beter kan groeien en wat minder overbelast wordt. Ik ben erg benieuwd of dat ook invloed heeft op eczeem, het zou kunnen verklaren waarom er hier geen eczemers zijn. Hier wordt het land weliswaar niet bemest omdat het om een natuurgebied gaat, maar er is ook geen overbegrazing, het gras krijgt tijd om te herstellen.
De klapper dit jaar is weer een eczemer die hier logeert en dit jaar voor het eerst zonder deken staat. Dit paard heeft al een jaar of 18 een eczeemdeken en had zwaar eczeem, we wonen in een moerasgebied, insecten zat hier.
Ik denk dat het heel erg belangrijk is als er kleinere weides zijn waar je het mee moet doen naar de voeding in de bodem te kijken. Gras heeft voeding nodig om te kunnen groeien, echt schraal maakt stress als er toch ook wordt gegraasd. Grazen is mineralen afvoeren, bemesten is mineralen toevoegen. Misschien is zelfs wel een koeienweide beter dan een weide die helemaal is verschraald, als je het van een weide moet hebben dan.
Wij hebben geluk met een natuurgebied, maar ook veel zuring en boskruiskruid, die laten ze staan. Door het verschralen komen er ook andere planten dan gras. Veel lekkere, maar ook planten die ze niet willen eten. Hooien kunnen we hier dus niet.