Cindy Helms schreef op zaterdag 13 maart 2010, 9:44:
>
> Ok, dank je Liesbeth voor je woordje uitleg. Ivm het karakter en omgang
> vond ik jouw paard best wel een mening hebben hoor. Het is dus niet dat ik

> (tttttttttttt tja schrijft en klinkt raar) achteruit zonder die
> vluchtreactie (weggedrukte rug, hoofd omhoog). Of het nu onze shetter,
> invierno, corazon, Amaroc of Enno is (was), zo hebben zij het niet geleerd
> en mijn hulpen en vragen waren veel subtieler.
Ik denk ... ja, dat doe ik ook nog wel eens ... dat iedere trainingsmethode zo goed is als de trainer zelf!
Parelli is een gestructureerd systeem, een methode. Clickeren is een gestructureerd systeem, een methode. Hempfling verbiedt het zijn pupillen zich te verdiepen in andere systemen, methodes.
Maar degene die zijn paard traint, is de mens. De ene mens is de andere niet, zodat systemen en methodes rekening zouden moeten houden met de diverse persoonlijkheden/karakters van de mens. Dat mis ik in ieder systeem!
Bepaald gedrag aanleren wat niet bij de aard van de mens past komt mijns inziens weinig authentiek over en wordt door de sensitiviteit van het paard opgepikt én waarschijnlijk afgekeurd.
Ik zie het zo, er is niet één methode ... maar alle methodes hebben elementen die bruikbaar zijn. Het is de combinatie paard én eigenaar die leidend zou moeten zijn. Ofwel je hebt een gereedschapskist met allerlei tools en door die gecombineerd te gebruiken heb je een kleurrijk palet van mogelijkheden.
Daarnaast vind ik het een zwakte bod om telkenmale weer je eigen systeem boven een ander systeem te moeten plaatsen. Ik vind het zefs rigide, een beetje een tunnelview. Alles is bruikbaar, alleen de mens bepaalt door zijn gedrag of het misbruik is.