Piet schreef op zondag 11 augustus 2013, 9:22:
> Zou de suikerdruk die daarmee in het bloed komt zou misschien wel eens
> hoger kunnen zijn dan dat er verspreid over het etmaal kleine hapjes,
> sprietjes, gegeten worden en daarmee dus een veel hogere piek in de
> bloedsuikerspiegel veroorzaken?
Toevallig ben ik mede om deze reden dit jaar ook als proef van strookbegrazing afgestapt.
Mijn twee pony's hebben een perceel van net geen 1,5 ha, met rondom en in het midden een track van 5 m breed dat deels is kaalgelopen/kaalgegeten en deels met puin is bedekt. Eerder stonden ze in het voorjaar en de zomer op de track en gaf ik ze 2x per dag een ministrookje erbij in een van de binnenweides. Het nadeel vond ik dat ze daarna eigenlijk heel de dag in het binnenweitje bleven hangen en heel weinig bewogen. Ook vond ik dat ze dan wel heel weinig mestten (volgens mij amper een halve kruiwagen met z'n tweetjes) en twee keer per dag een voedsel- en dus suikerpiek hadden. En desondanks was mijn merrie, Dibble, nog steeds te dik (voor zover ik van de foto's kan beoordelen ongeveer vergelijkbaar met de pony's van Els nu; dus niet enorm obese, maar voor het gezonde zou er nog wel wat vanaf mogen).
Dit jaar heb ik de grootste binnenwei (van waarschijnlijk iets minder dan 1 ha) open gehouden. Deze wei is ook in de winter open, waardoor het gras eigenlijk nooit de kans krijgt om langer dan enkele centimeters te worden. De pony's kunnen nu dus én op het pad, én in die wei (de wei heeft aan beide korte kanten een doorgang naar het pad). Ze lopen nu voor m'n gevoel door de dag heen veel meer dan voorheen. Dibble is nog steeds wel aangekomen de laatste maanden, maar volgens mij minder dan vorig jaar. Ze lijkt inmiddels ook al weer iets gestroomlijnder te worden, dus ik ben benieuwd hoe dit zich de komende maanden ontwikkelt.
Groot voordeel vind ik dat ze nu hun dagelijkse portie gras gelijkmatiger binnenkrijgen, heel de dag voldoende kunnen knabbelen om tevreden te blijven, maar daarvoor wel heel de dag in beweging moeten zijn. Ze mesten nu drie kwart kruiwagen vol met z'n tweetjes. Bijkomend voordeel is dat ik er nu wel HEEL weinig werk aan heb, nu er geen draadjes en paaltjes meer verplaatst hoeven te worden

Tijdens het typen heb ik gelijk maar besloten nu dan toch eindelijk eens een GPS-tracker te kopen, om eens te kijken hoeveel die dikke Dibble nou daadwerkelijk loopt op een dag (m'n ruintje loopt uit zichzelf veel meer).