Britt Claeys schreef op woensdag 24 februari 2010, 13:33:
>
> Jean neemt geen druk op de teugels, ik heb bij haar echt een pluimpje in
> mijn handen. Zelfs dat stofzuigen doet ze in de mate dat ze er ruimte voor
> heeft, als ze geen ruimte heeft, durft ze zich opkrollen (rollkürachtig
> iets). Wat zou dat eigenlijk betekenen, kvraag het me al een tijdje af. Op
> die momenten drijf ik het tempo op, ik peins dat ik over het algemeen wat
> meer tempo met haar moet maken
>
Heel goed, tempo opdrijven op zo'n rollkür-moment! Want het opkrullen dat ze doet, is een teken van nog meer op de voorhand gaan, alle gewicht op de schouders nemen én de hand niet aannemen. "Achter de teugel" is daar ook een uitdrukking voor. Terug "aan de teugel" krijgen bereik je door haar naar voren te sturen. Een paard dat achter de teugel loopt, is doorgaans ook doof voor het been. Terug "aan het been" krijgen door even gas te geven, zonder hand daarbij. Niet te lang gassen bij zo'n type paard, want dan gaat ze juist in snelheid op de voorhand. Enkele passen dus... en weer wat anders vragen
Kom ik weer op de remedie die voor zulke paarden (en eigenlijk alle, maar vooral die horizontale paarden) het beste werkt: korte, snelle overgangen zodat ze zich nooit in een houding vast kunnen zetten. Dat vraagt nonstop concentratie, ja dat klopt!