Coralie schreef op woensdag 13 juli 2011, 16:50:
> Gaan de zilveratomen in het lichaam nooit zilver-zouten maken?
Zou je verdorie wel denken he!?
In eerdere posts hier dacht ik dat ook; het ligt bijzonder voor de hand dat het in de maag meteen al zilverchloride wordt.
Ondertussen twijfel ik eraan of deze middelbare-school-scheikunde in vivo echt zo gaat, of dat de zilverdeeltjes in dat zeer zure milieu gewoon zilverdeeltjes blijven... ik zou echt graag de vakkennis van Arabesk hierover ook horen maar die heeft geloof ik een tijdje terug besloten dat het allemaal homeopathische onzin is, waar ik het nu eenmaal uitdrukkelijk mee oneens ben en dat ook heb onderbouwd dacht ik zo.
(had niet nodig hoeven zijn, want homeopathie doet niets en zilver zonder enige twijfel wel - de vraag is alleen maar of en hoe het kan helpen als bacteriocide in vivo).
Op grond van wat zaken die niet kunnen denk ik een paar conclusies te kunnen trekken. Vooral interessant is dat argyria-verschijnsel daarvoor:
1a) je plast het zilver niet meteen uit
1b) ook om in de onderhuid, bindweefsel e.d. structuren terecht te komen moet het zilver haast wel via de lever gaan; als het al AgCl geworden is in de maag reduceert dat wrsch. hier vanwege ammoniak. --- zie dan 3)
2) Ik heb ergens gelezen (colloidaalzilver.nl??? - maar dan, die v.d. Vet schrijft zoveel nonsens dat de hele site moeilijk serieus te nemen is nmm) dat de huidverkleuring zou worden veroorzaakt door zilversulfide, maar dat is denk ik foutief! Zilver reageert heel makkelijk met zwavel, dat is waar, maar Ag2S is zwart, niet grijsblauw-fotosensitief. Ag2S is hoe je je zilveren lepeltje ziet verkleuren als je er eieren mee eet.
3) Zilveroxide dan? (nog steeds simplistische middelbare-school-scheikunde hoor, just for the fuck of it). Stel voor: in de maag wordt het een chloride, wateronoplosbaar dus verhuist daarom richting lever, reageert daar met OH groepen... hydroxide is echter heel onstabiel dus wordt oxide... ben je je zilver kwijt, maar... oxide kan de argyria niet veroorzaken want is oxidant en incompatibel met organische materialen dus moet het anders gaan

4) Ter volledigheid: nitraat is weliswaar flink "giftig" al zul je daar in ppm niets van merken maar ook wateroplosbaar dus je plast het uit en einde verhaal! Dit gebeurt niet dus geen nitraat.
Al met al vermoed ik dat het zilver of op 1 of andere manier toch zilverdeeltjes/ionen blijft en/óf organische verbindingen aangaat... het zal ongetwijfeld bij voorkeur makkelijk op zwavel plakken, maar ik blijf zitten met de eigenaardigheid waarom dat niet schadelijk is voor zoogdiercellen en wel voor microörganismen. Daar moet denk ik een belangrijke uitsluitende aanwijzing uit te peuren zijn.
Andere weg om tot wat meer gegevens te komen is de geaccepteerde ontsmettende werking bij brandwonden als zilverpleister. Conclusie die daar simpel uit te trekken valt is denk ik dat de vorming van argyria op je brandwond dan blijkbaar toch niet zo voor de hand ligt.