Nathalie Lagasse schreef op dinsdag 29 april 2008, 17:08:
> Myriam schreef op maandag 28 april 2008, 21:44:
>
>> Hai Nathalie...je bent zoekende...

> Met uit de weide roepen heb ik gelukkig ook geen klachten hoor,
> tenzij misschien als ze er pas vijf minuten opstaan... Iedereen
> komt hier gezwind aangelopen, zelfs Bonnie de shet, die nog het
> meest energiek van allemaal!
Dat waren de filmpjes waarvan foto's zijn gemaakt voor het boek van Inge. Hij was iets van 2,5 toen
Niet helemaal nieuw dus

Werk van misschien.... een half jaar.
Ik heb verder eigenlijk maar zeer weinig gefilmd. Het 'vervelende' is dat clicktertraining dodelijk saai is om naar te kijken, niks spectaculairs aan, alleen een kenner ziet wat er werkelijk gebeurt.
De rest van de toeschouwers gaat zich vervelen en met de buurvrouw over 'het weer' praten.
Bovendien, in je eentje werken en filmen gaat niet tegelijk.
Ik heb er jaren aan gewerkt om zijn angsten te boven te komen en hem alle hulpen vanaf de grond aangeleerd die ik later bij het rijden nodig zou hebben, ook het opnieuw van het begin af
trailerladen, terwijl hij daarvoor los vooruit - en achteruit de trailer op stapte maar omdat ik het trainen van het rijden zelf niet nodig had gevonden, op uno momento dado niet meer op 10 meter in de buurt wilde komen. Als laatste wapenfeit het lopen en bestuurbaar krijgen aan de lange lijnen en hem berijdbaar maken, waarvan ik wel 'kond' gedaan heb in mijn wekelijks dagboek hier op PN.
Bovendien ben ik geen dresseerder, ik ben cowboyer. Dus ik zou niet weten wat ik je moest laten zien, ook al was ik met Shiny zover.
Hoe meer je paard weet, hoe minder je ziet dat je clikkert, behalve misschien het recht van hem om een keer weg te lopen en geen zin te hebben

Het is ook een keus om steeds meer mensen te gaan helpen met trainingen, daar schiet het werken met je eigen paard vaak bij in.
Piet
My Best Whisper is a Click