Ondertussen ligt hier al een pak sneeuw. Ik was onderweg en dacht: kzal toch maar eens bij de paardjes gaan kijken. Na een schuivende slakkengang daar aangekomen en ... ze stonden met z'n allen buiten in de sneeuw te soezen.
Ikke ineens maar de kans genomen om de wei dicht te doen en op m'n gemak het hooi bij te vullen, der was nog meer dan genoeg maar 't is toch beter voor mijn gemoedsrust dat ze meer dan voldoende hebben bij dit weer.
Maar ja, ni gepland om naar de wei te gaan en daar stond ik op mijn hakken te balanceren in de sneeuw met verdoken putten en bulten. Het paaltje waar ik de draad toe wou doen, staat op een kleine bult en ge moet ook best wat trekken aan de draad om het toe te krijgen. Dus balanceer-balanceer-trek en ..... schuif!
Met mijn gezicht de sneeuw in natuurlijk en tegen dat ik het besefte nog ne schok derbij want in mijne reflex had ik mijn arm rond de paal gedraaid, blond zeker

Allé, terug recht gekruiffeld, lekker koud, nat en in vermomming van een sneeuwman, sta ik te kijken op twee rollende paarden

Zij vonden het wel lekker

Ook nog een speel- en bokspektakel gezien, ze genieten echt van dit weer, zijn actief en hebben zo'n kwajongensblik, in tegenstelling tot ik, ik ben de sneeuw al beu
